CD&V-alternatief voor een cultureel participatiebeleid: de Cultuurplus+kaart

  • Elke Vlaming zou een cultuur+kaart krijgen. Het principe hiervan is hetzelfde als een “sis-kaart”; de kaart moet heel eenvoudig in zijn gebruik zijn, zowel voor de bezoekers als voor de culturele instellingen.

  • De kaart is een samenvoeging van enerzijds een kortings- en voordelenkaart (+3 pas, CJP, cultuurbonnen) en anderzijds een ledenkaart (zoals bij bibliotheken).

  • Aangezien iedereen dezelfde kaart heeft, werkt dit niet stigmatiserend voor de “bijzondere doelgroepen of kansengroepen” zoals mensen in armoede, mensen met een handicap e.d.

  • De chip op de kaart bevat gegevens over :

    • hoeveel korting de kaarthouder krijgt bij deelname aan culturele activiteiten. Jongeren en senioren genieten b.v. van een voordeeltarief.

    • het aantal activiteiten waaraan de kaarthouder deelneemt. Hij verzamelt punten op zijn kaart als hij deelneemt aan culturele activiteiten, bijvoorbeeld de Erfgoeddag. Er kunnen punten toegevoegd worden als de kaarthouder zich b.v. lid maakt van een socio-culturele vereniging of een jeugdbeweging. Of nog, als hij boeken of cd’s koopt bij aangesloten handelaars of cursussen volgt bij een vormingsinstelling zoals een muziekacademie.

    • ook de bedrijfswereld kan er op inspelen: een bedrijf zou extra punten kunnen storten op de cultuurplus-kaart van zijn werknemers of klanten, bijvoorbeeld als eindejaarsgeschenk.

    • ook OCMW’s kunnen dit doen voor hun cliënten.

    • deze punten geven recht op voordelen zoals extra korting bij culturele activiteiten of gratis tickets voor een cultureel evenement.

  • Voor de overheid is deze kaart ook nuttig voor gegevensverzameling ivm de cultuurparticipatie. De overheid krijgt zo een beter inzicht in welk publiek naar welke voorstelling gaat en met welke regelmaat. De overheid kan deze informatie gebruiken bij het uittekenen van haar cultuurbeleid en kan via het kortingsysteem meer sturend optreden om de cultuurparticipatie van bepaalde doelgroepen te verhogen. Dergelijke informatie is eveneens bijzonder nuttig voor de culturele instellingen zelf, omdat ze minder moeten investeren in cultuurparticipatie-onderzoeken en gerichter kunnen inspelen op hun publiek en acties opzetten naar doelgroepen die ze niet bereiken.

  • CD&V pleit ervoor dat de Vlaamse Regering de kosten voor de ontwikkeling van dergelijke kaarten op zich zou nemen. Een optie is om ze te integreren in de nieuwe elektronische identiteitskaart. Eventueel kan deze kaart ook uitgebreid worden tot een betaalkaart in culturele instellingen.